"Op de eerste plaats komt natuurlijk de veiligheid van de kinderen, maar ik vind het heel belangrijk dat de kinderen zich bij mij op hun gemak voelen en de komst van een oppas als iets leuks ervaren. Daarbij hou ik uiteraard wel rekening met de regels en wensen van de ouders."

"In mijn eerste baan als oppas had ik de zorg voor een kindje van vier jaar oud, terwijl ik in mijn meest recente baan op twee jongens van zes en acht jaar heb gepast. Ik vond het allebei leuk om te doen, juist omdat het zoveel verschillende activiteiten met zich meebracht. Ik sta dan ook open voor alle leeftijdscategorieën."

"Hoewel ik nooit vanuit een professionele positie op baby's en peuters heb gepast, heb ik ruime ervaring opgedaan toen ik, tijdens mijn middelbareschooltijd, wekelijks op de kindjes van mijn buren heb gepast. Ik heb talloze luiers verschoond, flesjes klaargemaakt en zelfs de kindjes regelmatig in bad gedaan. Uiteraard ben ik bereid mijn vaardigheden op dit vlak aan te tonen."

"Ik beschik over een algemeen EHBO-certificaat, waar ik regelmatig een opfrissingscursus voor volg. Ook ben ik uiteraard bereid om het speciale EHBO-certificaat gericht op kinderen en baby's te behalen, graag zelfs."

"Ik vind eigenlijk vrijwel alles leuk aan het oppaswerk, maar ik geniet het meeste van de uitstapjes die we kunnen maken, bijvoorbeeld naar het park of de dierentuin. Bij slecht weer vind ik het heerlijk om met een kopje warme chocolademelk te knutselen of bordspelletjes te doen. Daarnaast vind ik het leuk om samen met de kinderen koekjes of iets ander te bakken."

"Bij mijn vorige baan namen de kinderen vaak veel andere kinderen mee vanuit school om thuis te spelen. Dit is natuurlijk geen probleem, maar het werd op een gegeven moment een beetje te gek en ik droeg soms de verantwoordelijkheid voor zeven kinderen tegelijk. In overleg met de ouders hebben we met de kinderen afgesproken dat er, net als wanneer de ouders zelf thuis zijn, voortaan nog maar één vriendje of vriendinnetje per kind mee naar huis mocht."

"Ik zie het als mijn eerste en belangrijkste taak om te zorgen dat de kinderen het naar hun zin hebben en dat ze op tijd eten krijgen en naar bed gaan. Maar het bijhouden van de afwas, opruimen van speelgoed en eventueel een stofzuiger door het huis halen, vind ik vanzelfsprekend, zeker wanneer de kinderen zelfstandig spelen of slapen."

"Wanneer het langdurig huilen niet bij het 'normale' gedragspatroon van de baby past en gebruikelijke oplossingen, zoals luier verschonen, voeden of een speentje, niet helpen, zou ik contact opnemen met de ouders of een ander afgesproken contactpersoon en vragen om instructies. In het geval van een echte noodsituatie waarbij de baby duidelijk iets mankeert, zou ik natuurlijk direct contact opnemen met 112 of de huisartsenpost en de ouders direct op de hoogte stellen."

"Ik bespreek graag van tevoren met de ouders of verzorgers hoe ze omgaan met regels en eventuele consequenties bij het overtreden van deze regels. Sommige ouders willen liever dat ik ze inlicht over deze overtredingen zodat ze zelf de straf kunnen bepalen, terwijl andere ouders duidelijk aangeven wat ik wel en niet zelf mag toepassen. Hierbij ga ik nooit over grenzen die ik zelf stel aan het bestraffen van kinderen."

"Hoewel ik slechts bij één ander oppasgezin heb gewerkt, ben ik ervan overtuigd dat dit gezin u graag te woord zal staan over de tijd die ik heb doorgebracht met hun kinderen. Daarnaast verstrek ik graag een referentie van de mentor die me begeleid heeft tijdens mijn mbo-opleiding tot pedagogisch medewerker. Ook heb ik tijdens mijn tussenjaar als animatiemedewerker op een camping gewerkt. Ik kan kijken of ik nog over de contactgegevens van deze werkgever beschik."